کتاب نامه به پدر

اثر فرانتس کافکا از انتشارات نگاه - مترجم: الهام دارچینیان-ادبیات آلمان

Conflict between father and son is one of the oldest themes in literature, and in this open letter to his father—a letter that was never sent—Kafka tries to come to terms with one of the most deeply rooted obsessions of his troubled soul. Written as a long, tense, and dramatic confession in which writer and man are gathered together in front of an ambivalent figure of authority, Letter to My Father is a desperate attempt to retrace the origins of a turbulent and highly conflicted relationship between an unflinching parent and an extremely sensitive child. Kafka’s inspired work is both a merciless indictment of his father and an impassioned appeal to him.


خرید کتاب نامه به پدر
جستجوی کتاب نامه به پدر در گودریدز

معرفی کتاب نامه به پدر از نگاه کاربران
نامه به پدر، اثر فرانتس کافکا، با ترجمه امیر جلال الدین اعلم

مشاهده لینک اصلی
نامه به پدر
در سپتامبر سال ۱۹۱۷ مشخص شد که فرانتس کافکا به بیماری سل ریوی دچار شده است. دو سال بعد، او «نامه به پدر» را در سی و شش سالگی نوشت. این نامۀ طولانی که در اصل قرار بود به پدرش تسلیم شود، در واقع زندگینامه‌ی خود کافکا است. ما در این نامه با مواد خام زندگی درونی کافکا روبرو هستیم و او با صداقتی ‌مثال زدنی زندگی خود را تشریح کرده و مصالح زندگینامه خود را به کار گرفته تا روان خود را بکاود و احوالات روحی‌اش را برای خودش تجزیه و تحلیل کند. این نامه تحلیل روانی کافکا از زندگی خود است. به گفته کافکا، او به شدت تحت تأثیر شخصیت پدرش بود و ارتباط خود با پدرش را ارتباطی بد اقبال می‌دانست. او روحیۀ ترسوئی داشت و به اقتضای سرشت‌اش کمتر نسبت به شخصی علاقه پیدا می‌کرد. تنهائی محض زندگانی‌اش را فرا گرفته بود. بسیار عصبی و زیاده ازحد موشکاف بود. او همواره دل نگران ضعف، ترس، احساس تقصیر و نا امیدی مداوم بود و از فقدان سرزندگی و اعتماد به نفس و بی‌قابلیتی خود رنج می‌برد. به همین علت است که او سه هفته بعد از آگاهی بر بیماری خود نوشت: خودم را به مرگ خواهم سپرد. خیلی جالب است که کافکا با صراحت تمام به فشارهای روحی ناشی از ترس و ضعف و حقارت منشی خود اشاره می‌کند، اما به استناد مفاد این نامه نمی‌توان در مورد شخصیت نویسنده بزرگی چون او قضاوت کرد. او در صفحه ۶۴ نامه می‌نویسد: من از وقتی که توانسته‌ام فکر کنم، همیشه آن قدر نگران اظهار وجود معنوی‌ام بوده‌ام که هر چیز دیگری برایم علی‌السویه بوده است


مشاهده لینک اصلی
Um dos livros mais tristes que já li por onde perpassa uma assustadora lucidez, uma desnorteante clarividência.

“Se sou como sou (tirando, naturalmente, a minha natureza e os efeitos da vida sobre nós), isso é o resultado da tua educação e da minha obediência. E se esse resultado, apesar de tudo, te é tão penoso, se tu te negas, inconscientemente, a reconhecê-lo como produto da tua educação, isso deve-se ao facto de a tua mão e o meu material serem tão estranhos um ao outro.” (P.25)


مشاهده لینک اصلی
No puedo calificarlo.
Para empezar, aclaro que no es porque no me haya gustado, sino todo lo contrario.
Esta carta que Franz Kafka le escribió a su papá y que éste nunca leyó, no la puedo calificar ni la puedo reseñar. En parte porque no sé si su publicación haya sido autorizada por el escritor (no lo creo ya que es muy íntima)
Siendo sincera me encantó leerla y fácilmente podría darle 5 estrellas, porque el estilo de escritura me dejó fascinada y porque los sentimientos salieron a flote, pero citando a una amiga: a veces, los sentimientos no se pueden calificar.

مشاهده لینک اصلی
This is a harsh longish letter to Kafkas father that his father thankfully never read. It gives some insight into Kafkas gloomy mind. The Trial, The Castle, Amerika, all are classics of surreal political theater, existentialist classics, all amazing, but this letter, which he never intended we ever read and maybe we shouldnt, depicts an ungenerous, bitter young man who doesnt convince us that his father is as horrible as Kafka thinks he is. Maybe as a father who once was emotionally separate from his own father I have a different perspective than I would have if I had read this as a young man. I think I may indeed have once read it alongside his Metamorphosis, which in a way can help explain the alienation in it. But it puts Kafka in a mean-spirited light, and makes his alienation less than sympathetic. I kinda wish I hadnt read it. But it does feature some of Kafkas writing style and ideation, and hes a good writer, for sure, even in his letters.

مشاهده لینک اصلی
No hay nada nuevo para decir sobre esta obra que ya no se haya dicho. Lo leí en la secundaria, fue uno de esos tantos libros que había que leer y analizar si se quería aprobar la materia. Y no lo sentí obligatorio, para nada. En ese momento, comenzó mi (¿sana?) obsesión por Kafka. Y, no sé por qué, hay un episodio en particular que recuerdo, relacionado con este libro. Al terminar de leerlo, mi profesora nos aclaró que teníamos que leer cada línea con la idea clara de que todo era una exageración, que su relación con su padre no había sido tan tortuosa. Y yo no veía un gramo de exageración, para mí era perfectamente posible todo lo relatado en esa carta, cada sentimiento, cada emoción, cada parálisis provocada por el miedo. Quizás fue por haberla leído en plena adolescencia, donde el @[email protected] de un padre suena al relincho de los jinetes que anuncian el fin del mundo. Qué se yo. En definitiva, fue un libro que me dejó su marca, y al que vuelvo, de tanto en tanto.


* Also on my blog.

مشاهده لینک اصلی
Franz Kafka tarafından 1919 yılında babası Hermann Kafka için yazılan uzunca bir mektup. Üstelik bu mektubu bir gün babasına iletmek amacıyla değil, yalnızca onunla ilgili duygu ve düşüncelerini belirtmek için yazmış. Adeta içini dökmüş de diyebiliriz. 2 haftalık bir süre içerisinde kaleme aldığı bu mektup, Kafka’ya ait biyografik özellik taşıyan nadide yapıtlardan biri olma özelliğini taşıyor.

Babaya dair korkularını ve aynı zamanda ona karşı içten içe duyduğu hayranlığını açıkça dile getiriyor Kafka satırlarında. Babasının bencil, otoriter ve sürekli aşağılayan söz ve davranışlarının, kendi daha küçük bir çocukken ona hissettirdiklerini ve bu ruhsal sürecin hayatıyla ilgili aldığı kararları ne şekilde etkilediğini tüm samimiyetiyle yazıyor.

Bu mektubu okumak, bildiğimiz Franz Kafka’nın bilmediğimiz özelliklerini keşfetmemize yardımcı oluyor. Onun gözünden babasını, babasının gözünden de kendisini görmemize olanak sağlıyor. Babaya ve kendine itiraflarıyla dolu, içten içe duygulandıran bir öz yaşam öyküsü. Yalnızlığının, yaşama dair arayışlarının, hayal ile gerçeklik arasında gidip gelen ruhsal bir mücadelenin anlatımı aynı zamanda. Vefatından sonra Kafka’nın tüm yapıtlarının günümüze ulaşmasını sağlayan iyi arkadaş Max Brod’a çok şey borçluyuz bence.

Sevgilerimle,
T.

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب نامه به پدر


 کتاب گذرنامه
 کتاب چه باشد آن چه خوانندش تفکر
 کتاب میرایی
 کتاب اراده قدرت
 کتاب خیابان یک طرفه
 کتاب پابرهنه ها تمرین انقلاب می کنند